CUMHURİYET DÖNEMİ TÜRK EDEBİYATI'NDA ÖĞRETİCİ METİNLER - DENEME



CUMHURİYET DÖNEMİ TÜRK EDEBİYATI'NDA ÖĞRETİCİ METİNLERin özellikleri,12. sınıf edebiyat,öğretici metinlerin özellikleri, cumhuriyet döneminde öğretici metin yazarları, cumhuriyet dönemi türk edebiyatında deneme yazarları
 

1-DENEME

Yazarın özgürce seçtiği bir konu üzerinde kesin yargılara varmadan kendi görüşlerini, düşüncelerini anlattığı düzyazı türüdür.

 Denemeler rahat okunabilen düşünce yazılarıdır. Deneme yazarı; düşüncelerini kendi kendisiyle konuşur gibi içten, akıcı, kıvrak bir üslûpla kaleme alır. Denemeler okuyucuyu düşünmeye sevk eden, okuyucunun düşünce dünyasında yeni bir pencere açan zevkli yazılardır.

Denemeler konularına göre; “kişisel duyarlık ve dikkati konu alan denemeler”, “öğretici-eleştirel denemeler” , “sosyal ve felsefî konularda kişisel düşünceleri ifade eden denemeler” olmak üzere üçe ayrılabilir. 

Bu türün isin babası Fransız yazar Montaigne’dir. Montaigne hayatı boyunca, “Denemeler” adını verdiği yazıları kaleme almıştır. Bir diğer tanınmış deneme yazarı da İngiliz yazar Bacon’dır. 

Edebiyatımızda da Ahmet Haşim’in “Bize Göre” adlı eserinde yer alan bazı yazıları, bu türün ilk örnekleri olarak kabul edilmektedir.
Haşim’in dışında Nurullah Ataç (Günlerin Getirdiği, Karalama Defteri, Diyelim, Sözden Söze), Ahmet Hamdi Tanpınar (Beş Şehir, Yaşadığım Gibi), Suut Kemal Yetkin (Günlerin Götürdüğü, Şiir Üzerine Düşünceler, Edebiyat Üzerine), Cemil Meriç (Bu Ülke, Mağaradakiler), Sabahattin Eyüboğlu (Mavi ve Kara), Mehmet Kaplan (Kültür ve Dil, Nesillerin Ruhu) gibi yazarlar da bu türün tanınmış temsilcileridir.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder